Kalender Çekirge kalenderlikte birinci
Onun her söylediği, bu dünyada bir inci
Kalender’in kankası bilirsiniz Yusufçuk
Eni Kalender’den kısa, boyu da bir buçuk
Kalender bir zıpladı mı, Yusufçuğu geçer
Yusufçuk’tan özge eğriyi doğruyu seçer
Yusufçuk kararsızdır, hem şurada hem burda
Kalender tutarlıdır, hem ovada hem kırda
Bir gün bir dala kondu Çekirge hoplayarak
Yusufçuk yetişti arkadan, nal toplayarak
Çekirge dedi –Neredeydin ? hep seni andım
Gözlerim yolda kaldı, sıkıntıdan bunaldım
Yusufçuk başın eğdi, dedi –Dostum Çekirge,
Her zaman gelemem, ne diyeceksen tiz söyle
Karardı gitti Çekirge, bir an durdu öyle
Nasıl dostsun sen ? yakışıyor mu sana böyle  ?
Yusufçuk’la Çekirge henüz yepyeniydiler
Sevgiye, dostluÄŸa daha baÅŸtan teÅŸneydiler
Ne var ki bunlar birbirinden az çok  farklıydı
Yaradan öyle yaratmış, huyları da ayrıydı
Yine de anlaştılar, gönüllerde birleşip
Kafaları karışmadı, temelde eşleşip
Biri var derken, diÄŸeri demedi asla yok
Biri aza kanarken,  diÄŸeri demedi çok Â
Gün oldu ya ters, ya  ayrı şeyler söylediler
Ama hiç bir zaman, “ kin’eâ€? yenik düşmediler Â
Birbirine hiç benzemeyen bu iki varlık
Nasıl anlaştılar ? herkes baktı alık alık
Hey, kahraman yolcu sen bunları alıştırdın
Sapla samanı Destur ! bilmeden karıştırdın
Dünyada hiçbir şey insanı kin besleme duygusu kadar yıpratmaz. Nietzsche
Eyvallah… kelama’da; kelam sahibinine’de
Nietsızsche’nin sözü manidardır ; bu sözü söylemesine sebep olan trajik hayat kesiti gibi…
Nietsızche bir dostunun vasıtasıyla tanıştığı bir kıza aşık olmuştur. Kıza umut besleyip karşılık göremeyince; ona düşman kesilip çok sert mektuplar yazmıştır.
Åžimdi ne demeli; sözlerin özünü en iyi yaÅŸayanlar söyler…
Bir kalbe hakiki manada kin ve düşmanlık yerleÅŸti ise; muhabbet mecazi olur…
Bir kalbe hakiki manada muhabbet yerleÅŸtimi de; kin ve düşmanlık mecazi oluyor…
Muhabbet ve düşmanlık; nur ve zulmet gibi birbirine zıttırlar…
Birinin varlığı; diÄŸerinin yokluÄŸudur…
Muhabbet’le zulmet,
Bu nasıl bir hikmet ?
Zulmet’le muhabbet.
Ä°ÅŸte buna hayret,
Var sende bir gayret,
Durma hiç, devam et.
AteÅŸlere yanmak ne demek,
Hele bir Âşık olmaya gör,
Åžemsin ateÅŸine pervane,
Çık meydane dönmeye gör,
Zerre muhabbet gayrisi zulmet,
Gafil ol da izdivaca girmeye gör.
Medet ya Sahib’el Meydan.
Muhabbete nur; adavete zulmet( karanlık) dese akl-ı hikmet…
Akl-ı hikmetten sual edilse; ne der bilmem ki kalb-i hikmet…
Gayret devama yeter mi bilmem;
Belki hem hayret, hem gayret…
Hayretiniz hakkımızda teşci ve teşvik ola Hocam; eksik ve noksanlarımızla.
Selamlar ve hürmetler…