Yılda bir kez zıplar Kalender
Uzak,çok uzaklara gider,
Yusufçuk uçar, pırpır eder
Ulaşamaz, kalbinde keder
Söylemez Kalender o yeri
Yusufçuk döker alın teri
Yusufçuk bu aşka müşteri
Sanki yeryüzü boş gösteri
Nezih UZEL
Biri dedi ki :-Yusufçuk,
Gün akşam oldu, hava kararıyor
Kalender sana kötü örnek oluyor,
Yusufçuk titredi, sandılar ki yürekten soluyor
Hemen cevap vermedi, silkindi bekledi bir an
Başı kuyruğundan geniş, karnı da kocaman
Kardeş dedi, Yusufçuk az duyulan bir sesle
-Örneğin iyisi kötüsü olmaz, yeter ki sen ümit besle
Kalender dedi ki bir gün -ben baş olmalıyım
Dünyayı yönetip ona sırdaş olmalıyım
Bataklıkta tüm yaratıklar benim olmalı
Hepsinden üstün güçlü bir bedenim olmalı
Yusufçuk gürledi -ben arkadaş olmalıyım.
Yaradılmış ne varsa, gönüldaş olmalıyım.
Seni bilmem ama ben hep sevgiden yanayım
Seni bile sevdim nice derdime yanayım
Bilmem ki Yusufçuk Kalender’in nesine aşık,
Doğrusu bu ya, Yusufçuk Kalender’den daha şık.
Nazik, dengeli, ince ruhlu görgülü Yusufçuk,
Kalender ise ağır, tembel görgüsüz ve uçuk.
İnceciktir Yusufçuk telden tülden kanatları,
Sanki göklerde uçuyor cennetin atlıları.
Kalın kafalı, uzun bacaklı, huysuz Kalender,
Bunu bir estetik uzmanı görse acep ne der.
Yusufçuğun kanadı kuyruğuna her zaman denk,
Onda var larvadan çıkışta esrarlı bir ahenk.
Kalender yılda bir kere olsun zıplasa yeter,
Onda o ağırlık varken hali beter mi beter.
Yusufçuk sevmiş Kalender’i belki de bu yüzden,
Bilmez ki sevgi oku gelir, hem tersten hem yüzden.
Yusufçuk ah ! Kalender’e baktıkça sararıyor,
Kalender ise duygusuz, durmadan kabarıyor.
Bir gün Yusufçuk Kalender’den usanır, bıkarsa
Aşkın ümitsizce akan musluğunu tıkarsa.
İşte o gün dostlar ! kopacak kızılca kıyamet,
Ey Yusufçuk bize acı, sen bu yolda devam et.
Bir sözle birçok şey söyleyene şair dediler,
Şiir kapanına düşenler kafayı yediler.
Yolcu yolunda gerek, yayasından atlısından,
Karnın doyursa gerek tuzlusundan tatlısından.
Son Yorumlar